O pasado mércores 21 de abril o grupo de teatro Vilaboa, ofreceunos unha divertida representación titulada "o noso merliño".
Pasámolo moi ben, seguindo as desventuras do merlo branco, e os seus esforzos por averiguar quen era de verdade.
VV
26.4.10
26.3.10
Palabras no ar
O Luns 23 de novembro desprazámonos ata a aula de usos múltiples de O Burgo para participar na campaña de dinamización lingüística “Palabras no Ar”. Alí agardaban por nós Patricia e Pablo, contadores de contos musicais, contos máxicos que nos levaron de viaxe ata a lúa, e nos trouxeron de volta á terra na procura dunha mascota, logo de andar ás carreiras a fin de axudar a mamá galiña para que o seu poliño non afogara. Todo elo acompañados do son de diferentes instrumentos musicais, que daban vida ou ambiente as historias, e axudábannos a identificar incluso a personaxes tan peculiares coma os chibos chibóns, que eran tres: un pequeno, un grande, e outro máis grande se cabe…
O rato da Lúa chámase Paco.
Paco marchou á lúa porque lle tiñan dito que era
de queixo fresco. Meteuse nunha nave espacial e, …
Había unha vez un poliño que estaba comendo coa súa mamá galiña baixo unha abeleira. Nestas atragoouse cunha abelá e case afoga. Entón a mamá galiña correu á casa da ama:
-Ama, veña á abeleira a sacarlle ao meu poliño unha abelá.
Non se faga de rogar, que pode afogar.
Amelia entrou no salón. O seu pai estaba sentado na súa cadeira favorita lendo o xornal. “Papá”, dixo ela. “Estaba pensando...”.
O seu pai suspirou. «Cando Amelia pensa, seguro que hai problemas». Amelia continuou: “Papá, non poderiamos ter un can?”
Tres chivos vivían no alto dunha montaña: un era pequeño, outro mediano, e o terceiro era un chibón grande. Un día decidiron baixar e dirixirse ao outro lado do río para comer herba. Tiñan que cruzar una ponte, pero o malo era que alí vivía un trasno malvado… A herba era tan rica que os chivos decidiron enganalo. Cómo?...
O rato da Lúa chámase Paco.
Paco marchou á lúa porque lle tiñan dito que era
de queixo fresco. Meteuse nunha nave espacial e, …
-Ama, veña á abeleira a sacarlle ao meu poliño unha abelá.
Non se faga de rogar, que pode afogar.
O seu pai suspirou. «Cando Amelia pensa, seguro que hai problemas». Amelia continuou: “Papá, non poderiamos ter un can?”
5.3.10
24.2.10
Unha do Magreb...
Esta es la historia de una cigarra que se quería casar pero no le gustaba ninguno de sus pretendientes. Un día, por fin, conoció al ratón, se enamoró de él y se casaron. Eran muy felices: la cigarra se ocupaba de la casa y el ratón traía comida. Pero un día...
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
